Minnugur þess að hvorki Beethoven né Bruckner entist aldur til að semja fleiri en níu sinfóníur reyndi Mahler að rugla örlögin í ríminu. Hann kallaði lagaflokkinn Das Lied von der Erde, sinfóníu án þess að tiltaka númer. Mahler lést þó skömmu eftir að hann lauk við níundu sinfóníuna, án þess að hafa heyrt hið nýja verk sitt. Jósef Ognibene hefur um áratuga skeið leitt hornaflokk hljómsveitarinnar með þvílíkum glæsibrag að eftir er tekið jafnt innan lands sem utan. Nú hljómar í fyrsta sinn nýr hornkonsert Áskels Mássonar sem hann samdi sérstaklega með Jósef Ognibene í huga.

Beethoven-hringurinn heldur áfram með tónleikum þar sem hljóma tvær gjörólíkar sinfóníur meistarans. „Hún er grannvaxin gyðja sem stendur milli tveggja norrænna risa“, sagði Robert Schumann um fjórðu sinfóníu Beethovens. „Þannig banka örlögin á dyrnar“, á Beethoven að hafa sagt um upphafið að fimmtu sinfóníu sinni. Engir upphafstaktar hafa náð þvílíkri frægð og ekkert verk Beethovens hefur haft jafnmikil áhrif á síðari kynslóðir. Sá mikli dramatíski kraftur sem í verkinu býr hefur síður en svo dvínað á tveimur öldum. Barátta tónskáldsins við eigin örlög, heyrnarleysi og einmanaleika verður næstum áþreifanleg fyrir eyrum manns.

Á fyrstu tónleika sína í Hörpu hefur Osmo Vänskä valið hina magnþrungnu sjöttu sinfóníu Mahlers, sem er samin fyrir risavaxna hljómsveit og eitt áhrifamesta verk höfundarins. Sinfónían veitir innsýn í heim ógnar og óreiðu; tónlistin er kraftmikil en dökk, eins og skuggi dauðans sé hvarvetna nálægur. Sópransöngkonan Helena Juntunen hefur sungið við Finnsku þjóðaróperuna um árabil og komið fram við helstu óperuhús meginlandsins. Vänska valdi hana til að syngja með Lundúnafílharmóníunni og Juntunen stal senunni: „Hún er náttúruafl,“ stóð í The Times eftir tónleikana.

Pietari Inkinen vakti gríðarlega hrifningu hljóðfæraleikara og tónleikagesta er hann stjórnaði SÍ í febrúar 2010 og var honum samstundis boðið að koma aftur við fyrsta tækifæri. Önnur sinfónía Sibeliusar er hans vinsælasta, og ekki að ástæðulausu. Vorið 1900 dvaldi hann á Ítalíu þar sem hann töfraði fram glaðlega tóna sinfóníunnar. Sigrúnu Eðvaldsdóttur er varla þörf á að kynna. Hún hefur löngu spilað sig inn í hjörtu landsmanna með tilfinningaþrunginni túlkun. Fyrri fiðlukonsert Sjostakovitsj er eitt hans áhrifamesta verk, og einn glæsilegasti fiðlukonsert 20. aldarinnar. Þó varð hann til á einhverjum erfiðasta tímanum á ferli tónskáldsins.

Á þriðju tónleikunum í Beethoven-hring Sinfóníunnar hljóma tvær vinsælar sinfóníur meistarans. Eftir hina hádramatísku fimmtu sinfóníu venti hann kvæði sínu í kross og samdi Sveitasinfóníuna „Minningar um sveitalífið.“ Fuglakvak, glaðværir sveitadansar, ógnvænlegt þrumuveður og ljúfir hjarðsöngvar eru meðal þess sem heyrist. Sjöunda sinfónía Beethovens er einhver glaðværasta og fjörugasta tónlist sem meistarinn festi á blað enda einkennist verkið af rytmískri spennu í bland við léttar og leikandi laglínur. Þekktastur er án efa hægi kaflinn, sem oft hefur hljómað í kvikmyndum, meðal annars undir hápunkti myndarinnar The King's Speech þar sem Georg VI Bretlandskonungur ávarpar þjóð sína við upphaf heimsstyrjaldarinnar síðari.

Christine Schäfer er ein dáðasta sópransöngkona Þýskalands. Nýverið söng hún í Rosenkavalier í Metropolitan-óperunni þar sem hún þurfti að verjast ágengni Kristins Sigmundssonar í hlutverki Ochs baróns. Adagio eftir Jón Nordal var frumflutt árið 1966 og þykir eitt hans allra besta verk: fágað, ljóðrænt og heilsteypt. Það er í uppáhaldi hjá nýjum aðalstjórnanda hljómsveitarinnar sem óskaði sérstaklega eftir að stjórna því á fyrsta ári sínu. Ófullgerða sinfónía Schuberts er lokapunkturinn aftan við starfsár hljómsveitarinnar. Þessi stórkostlega tónsmíð, í tveimur þáttum en ekki fjórum eins og almennt tíðkaðist á 19. öld, fékk aldrei að hljóma meðan hann lifði.